© Alle rechten voorbehouden 2019 - 2020

Het Belang van Schoten
Webbeheerder : Karel Blockx

Gezocht: democratische principes

Gevonden: staatsgreep door traditionele partijen

Onder het mom dat "een noodregering" nodig was om "de coronacrisis zo snel mogelijk te bedwingen" hebben de linkse en centrumpartijen een staatsgreep gepleegd. Eureka! We hebben een regering!

In feite blijft alles ongewijzigd en blijft de minderheidsregering gewoon in het zadel, zij het met linkse steun. De traditionele partijen leunen weer als een rij zwalpende dronkaards tegen elkaar aan en houden elkaar in het zadel. Feitelijk heeft CD&V, tégen het advies van haar eigen achterban in, gewoon een 180° bocht gemaakt in de hoop en veronderstelling dat haar vergrijzende publiek de rekening niet zal presenteren bij de volgende verkiezingen.

Géén regering zonder de NVA, propageerde Coens. Dit natuurlijk omdat hij goed beseft dat CD&V anders het laatste restje rechtse kiezers onherroepelijk in de armen van de NVA jaagt en zichzelf zo tot een irrelevant links overblijfsel herleidt. Nu ziet Coens de kans schoon om twee excuses tegelijk uit te spelen: het falende excuus van "staatsdragende partij" te zijn en het actuele, hippe excuus dat er "toch iets moest gebeuren om corona in te dijken". Dat men deze excuses aanwendt om de Vlaamse bevolking alweer monddood te maken mag echter niemand ontgaan.

De vertrouwensstemming in de Kamer geeft de "noodregering" finale bevoegdheden, waarna men zes maand later met een wijziging van ministerportefeuilles het status quo binnen België kan handhaven. Et voilà: een regering zonder meerderheid aan Vlaamse zijde met een kant-en-klaar excuus. Men kan verder werken op de piste die men al 60 jaar bewandelt en niemand kan hen tegenhouden. Wallonië kan verder wegzakken in de hangmatcultuur zonder echte financiële verantwoordelijkheid te moeten nemen, er hoeft niks te veranderen aan het migratiebeleid en Vlaanderen blijft de rekening betalen om de corrupte Belgische bastions overeind te houden.

Dus: de Vlaming moet gaan werken om de rekeningen van Wallonië en België te blijven betalen. Een grote groep arbeiders en bedienden moet een groot stuk van het verdiende loon afstaan om instellingen te onderhouden waar zij de vruchten niet van plukken of om mensen te onderhouden die naar alle waarschijnlijkheid nooit dezelfde inspanning zullen leveren aan het systeem als hen. Bovendien gaat het geld ook naar een corrupte bovenkaste politieke dynastieën zoals de "De Croo's", de "Vandenbossche's", de "Tobback's", de "De Clerck's", de "De Gucht's",...

Vroeger had men een benaming voor zo'n systeem, waarbij iemand de arbeid of het geld moest leveren om de voordelen voor een kleinere bovenkaste te onderhouden zonder de vruchten er gelijkmatig van te plukken: slavernij.  

Bron : vlaamscollectief.org door  VincentM

21 maart 2020